Alergia pokarmowa jest w Polsce coraz częstszym zjawiskiem. Ocenia się, że dotyczy około 20-30 % populacji. Cierpią na nią głównie niemowlęta, małe dzieci. Może również występować u osób dorosłych. Zbyt późno wykryta i nieleczona prowadzi do wielu poważnych powikłań.

Co to jest alergia pokarmowa?
Organizm człowieka posiada układ odpornościowy (nazywany również immunologicznym), który broni go przed różnego rodzaju szkodliwymi substancjami zewnętrznymi. Jego działanie polega na kierowaniu różnymi mechanizmami pozwalającymi na wyeliminowanie szkodzącego nam czynnika. W reakcji alergicznej biorą udział: przeciwciała, komórki tuczne i limfocyty powodują one uwalnianie histaminy, która wywołuje objawy alergii.

Jak rozpoznać alergię?
Objawy alergii pojawiają się zazwyczaj bardzo szybko po spożyciu uczulającego produktu, dlatego dość prosto jest określić alergen. Do najczęstszych objawów występujących u dzieci należą:
·    katar
·    kaszel
·    obrzmienie warg, ust, języka, gardła
·    pokrzywka - głównie na policzkach, płatkach uszu, tułowiu
·    świąd
·    bóle brzucha
·    biegunka
·    nudności
·    wymioty
·    wzdęcie brzucha
·    zaburzenia snu
·    osłabienie, drażliwość, płaczliwość

Zaobserwowanie, któregoś z powyższych objawów po spożyciu przez dziecko określonego pokarmu pozwala stwierdzić alergię pokarmową. Rozpoznanie alergii pokarmowej rozpoczyna się wywiadem, prześledzeniem historii chorobowej oraz przeprowadzeniem różnego rodzaju testów.
 
Kto jest narażony na alergię?
Alergia rozwija się z pokolenia na pokolenie, wraz ze wzrostem zanieczyszczenia środowiska i osłabienia odporności, organizm wytwarza coraz więcej przeciwciał, co prowadzi do powstania alergii. Występowanie alergii u jednego z rodziców zwiększa ryzyko choroby o 20%, gdy oboje są alergikami ryzyko choroby wynosi 43%, w przypadku wystąpienia alergii u rodzeństwa rodziców prawdopodobieństwo choroby u malucha wynosi 32%.

Jakie pokarmy najczęściej wywołują alergię?
Raz rozpoznana alergia pozwala określić jakiej żywności powinniśmy unikać. Eliminacja alergizujących pokarmów na okres 2-3 lat może czasem spowodować utratę klinicznych objawów.

Produkty, które najczęściej wywołują alergię, to:

·    mleko krowie - główne alergeny mleka to laktoza, kazeina i białka serwatkowe, powodują one wymioty, biegunki oraz wysypkę. Alergenność mleka można zmniejszyć podgrzewając je oraz stosując różnego rodzaju enzymy. Jeżeli alergia na mleko jest udowodniona, powinno się je całkowicie wyeliminować z diety, pamiętając o zwiększeniu spożycia produktów dostarczających nam wapnia, witamin A, D, B. W większości przypadków alergia na mleko ustępuje po 3 roku życia dziecka.

·    jaja - głównymi czynnikami uczulającymi w jajku są białka- owotransferyna, owomukoid, owoalbumina. Alergia na jajka ustępuje wraz z wiekiem i rzadko dotyka osoby dorosłe. Należy pamiętać, że jaja dodawane są do wielu produktów, dlatego należy uważnie czytać etykiety z informacją żywieniową.

·    orzechy - uczulenie na orzechy utrzymuje się przez całe życie, jest ono bardzo silne. Głównie występują reakcje alergiczne po spożyciu orzechów brazylijskich, ziemnych, nerkowców, laskowych, włoskich.

·    pszenica - alergen pszenicy- gluten odpowiada za chorobę trzewną, wymaga eliminacji produktów zbożowych przez całe życie. Zbyt późno wykryta alergia na ten produkt może być przyczyną uszkodzenia jelita cienkiego, niedożywienia.

·    ryby, skorupiaki - alergia na te produkty dotyczy głównie osób dorosłych, zdarzają się sporadycznie i uczulenia u dzieci. Alergia na ryby i skorupiaki jest bardzo silna, może prowadzić nawet do wstrząsu anafilaktycznego.

·    owoce cytrusowe - uczulenie objawia się najczęściej podrażnieniem okolic ust, alergeny owoców mają podobną budowę do alergenów pyłków.

Do innych produktów często wywołujących alergię pokarmową możemy zaliczyć:
·    mięso kurcząt,
·    wołowinę,
·    wieprzowinę,
·    soję,
·    czekoladę.

Co zrobić jeżeli dziecko ma alergię?
Jeżeli Twoje dziecko jest alergikiem, nie wpadaj w panikę. Przede wszystkim musisz od małego nauczyć go, czego nie może jeść, staraj się racjonalnie wytłumaczyć dlaczego nie może spożywać wszystkiego co chce. Nie bądź nadopiekuńczy, gdyż wzbudzisz w swoim dziecku uczucie poszkodowania, Twoje dziecko samodzielnie musi umieć zadbać o swoją dietę i zrozumieć, że jest wyjątkowe, a nie gorsze.